De Egmond Gitaar

Een project van Siert van den Berg, schilder en filmmaker in 's-Hertogenbosch. Gemaakt in samenwerking met Chris van Dijk.

Deel 2: "Der Kongress Tanzt".

Traditie en kwaliteit.

Ik heb geprobeerd te achterhalen waarom Egmond zo groot heeft kunnen worden, maar vooral ook wat er is misgegaan. Een van de belangrijkste redenen is volgens mij dat de Egmonds in Best zich niet goed realiseerden dat het bouwen van muziekinstrumenten in een eeuwenoude traditie staat. Gitaren vormen daar geen uitzondering op: Antonio Stradivari bouwde in de 18e eeuw behalve violen ook al schitterende gitaren. Concurrenten van Egmond zoals het Duitse Höfner of het Zweedse Levin hielden die traditie hoog en hoewel ook zij probeerden hun producten zo goedkoop mogelijk te vervaardigen zouden ze niet gauw concessies doen aan de kwaliteit. Rond 1815 was de gitaar min of meer het populairste instrument van die tijd. Tijdens het Congres van Wenen in 1814-1815 werden regelmatig concerten gegeven: concerten voor gitaar en orkest. Er werden in die tijd  lesmethodes ontwikkeld en op grote schaal uitgegeven. Hier ligt de basis voor wat wij nu nog altijd zien als “klassieke” gitaarmuziek.


Hieronder een gesprek met Theo van den Berg, een van de grootste verzamelaars van Egmond gitaren. Ik vroeg hem waarom Egmond zo veel verschillende modellen heeft gemaakt.


Siert van den Berg (1947) studeerde grafische vormgeving aan de AKI in Enschede, met als specialisaties film en fotografie. Lang was hij werkzaam als poppenspeler, reisde met zijn eigen gezelschap langs scholen en theaters in Nederland en België. Daarnaast had hij een eigen theater in Zutphen. Vanaf 2014 woont en werkt hij in 's-Hertogenbosch en maakt hij films en schilderijen. ("Mijn schilderijen" : rechtsboven in het menu).

Op Youtube en Vimeo kun je al mijn films zien. Op deze site uitsluitend het meest recente werk. "De Egmond Gitaar" is "A work in progress".